Heb jij ook weleens het gevoel dat je de hele wereld aankan? Vol euforie misschien wel de wereld inkijkt? Dat gevoel heb ik nu. Heerlijk, kom maar op!
Maar wat voor een weg heb ik hiervoor moeten afleggen.
Als NLP Trainer in opleiding ontmoet ik mezelf diep in de leerkuil, steeds weer opnieuw. Afglijden, omhoog klimmen, glijden enzovoorts. Een plek waar ik eigenlijk niet wil zijn en liever rechtstreeks de shortcut neem naar het gewenste resultaat. Vast voor velen herkenbaar. En helaas werkt het niet zo.
Eind augustus heb ik het besluit genomen om te gaan hardlopen. Ik wilde een gezonder leven. Minder alcohol, gezonder eten, niet meer snaaien, meer water drinken en gaan bewegen. Want heel eerlijk, ik sportte niet. Met mijn volle agenda is trainen om te kunnen hardlopen een erg goed idee, vond ik zelf.
In plaats van vol gas een sprint naar afknappen en opgeven, nam ik een besluit om het dit keer anders te doen.
Ik printte een hardloopschema uit en besloot: dit keer ga ik het stap voor stap doen. En met resultaat!
Drie keer in de week trainen om te kunnen hardlopen en iedere dag lukte het. Kleine successen vieren. Ik hoef alleen maar te doen wat er die dag gevraagd staat te doen. Yoehoeee!
En deze strategie ben ik ook gaan inzetten tijdens mijn opleiding als NLP Trainer. Zo helpend!
Want het moment brak aan dat ik iets anders te doen had. Wat kwam ik mezelf steeds weer tegen in mijn sprint naar afknappen en omvallen. Wat ontmoette ik in mezelf?
Steeds weer opnieuw kwam ik thema's tegen waarvan ik dacht dat ik hier best al wat werk op had gedaan. Maar die zich toch steeds opnieuw lieten zien, vanuit ander perspectief, in contact met trainers en mede-deelnemers.
Ik kreeg steeds meer zicht op mijn leerstrategie en mijn leerstijl, wat heb ik werkelijk nodig?
Ik vierde mijn successen niet, maar zag alleen maar wat er niet goed ging. En toen ging het roer om… en heb ik opnieuw aangekeken wat er gezien moest worden. Ik ben zo dankbaar dat wat ik ook tegenkom in mezelf, ik steeds weer opnieuw bereid ben om dat aan te kijken en aan te gaan.
Niet om te fixen maar om te kunnen dragen.
Zodat ik erbij kan blijven en mezelf niet steeds weer onderuit haal. Want dat is wat ik steeds deed. Mezelf een tik op de vingers geven. Alsof ik niet vrij was om te kunnen stralen en te zijn.
Het laatste blok van de NLP Trainers Training voelde ik mijn ontwikkeling als trainer en als mens. Dankbaar en verrijkt dat ik als trainer mezelf helemaal kon laten zien met alles wat ik in huis heb.
Vanochtend heb ik weer getraind met hardlopen. Ik voelde de knopen in mijn kuiten die aan het verzuren waren en voor het eerst lukte het niet helemaal. Ik besloot de tijd verder uit te wandelen. Niet gegaan zoals ik had gehoopt.
Toch bruis ik van de energie.
En ben ik trots op wie ik ben.
Want alles in mij doet ertoe.
Liefs,
Anouk
Anouk Krakers is hoofd-assistent, coach en was cursist in de NLP Trainers Training. Bovenal is Anouk een moedige warme vrouw die haar ontwikkeling vol aangaat om haar leven elke keer een stukje mooier te maken.
Reactie plaatsen
Reacties