Met of zonder oortje?

Ik kom binnen met 2 glazen thee. “Welk glas wil jij met of zonder oortje? ”Vraag ik aan mijn coachee. “Oh dat maakt me niet uit,” zegt ze. Ik resoneer op haar woorden. Ik heb haar al een aantal keer gezien in mijn praktijk. En stel haar opnieuw de vraag. “En als je ècht zou mogen kiezen, welke zou je dan kiezen?” 

Ze denkt even na “Doe dan maar met het oortje.”

Ah interessant… Ik benoem haar dat dit misschien wel metafoor staat voor hoe ze de dingen doet in haar leven. Meebewegen met de ander om aardig en lief gevonden te worden. (Ze vertelde even daarvoor dat ze graag naar haar vermoeidheid wilde kijken. Ze is zo moe…  al zolang, Ze geeft zich daaraan over en doet vervolgens niets meer. De vermoeidheid belemmert haar leven)

Ze knikt en ik zie dat puzzelstukjes vallen. We praten even verder. En dan pak ik een spiegel en hang deze op. "Kom", zeg ik, en pak haar bij de hand. “Kijk eens… Wat zie jij als je naar jezelf kijkt?"

Ze kijkt en is even stil. “Ik zie vermoeidheid, ik zie vermoeide ogen en ik zie verdriet” zegt ze. Ik ga achter haar staan en kijk even met haar mee… “Oke,” zeg ik. "Ik zie nog veel meer….”

Ze kijkt en blijft stil. Ik ga nogmaals achter haar staan. Ik zeg: “Ik zie een mooie vrouw met prachtige lange haren en zie lieve zachte ogen.” Ik laat het even stil worden. “Kan je dat horen?”

“Nee,” zegt ze. “Ik zie alleen maar dat ik zo moe ben.”

Zullen we daar eens naar kijken…

We stellen de vermoeidheid op. En ze vindt zelf een plek. Ze kijkt naar de vermoeidheid. Wat zou je tegen de vermoeidheid willen zeggen? Ze vertelt dat ze niet veel woorden heeft maar het liefst wil slaan. Ik gooi er een kussen op. “Ga je gang” zeg ik.

Haar lichaam laat zien wat ze te doen heeft. Ze stompt slaat, stompt slaat. “Oeh ik krijg het warm even bijkomen”… En dan gaat ze weer verder. Eindelijk komt er ruimte voor haar boosheid op de vermoeidheid. Het vuur in haar ontwaakt. Zo lekker zegt ze en slaat en stompt verder. 

Ik laat het proces zijn werk doen. Ze vertelt dat de vermoeidheid kleiner voelt en er niet meer door wordt overspoeld. 

Ik pak haar nogmaals bij de hand. "Kom," zeg ik. “Kijk nog eens in de spiegel." 

"Wat zie je?”

Ze zegt: 

“Ik zie een krachtige vrouw met levenslust, met energie en die wil leven!” 

Ze lacht en straalt, ze staat!

Wat zie jij als je in de spiegel kijkt?

Vanzelfsprekend heb ik toestemming gevraagd om dit te mogen delen.